CO2 ile Zenginleştirilmiş Bitkili Akvaryum Nasıl Kurulur
Bu makalede, CO2 ile zenginleştirilmiş bitkili bir akvaryuma başlamak için temel bir şablon sunacağız.
Birkaç varsayımda bulunacağız ve bu varsayımlardan olası farklılıkları makalenin sonunda ele alacağız.
Varsayım 1: CO2 enjeksiyonu esas olarak gaz tüpünden yapılacak ve gazın enjeksiyon programını ayarlamak için zamanlayıcılı bir solenoid kullanılacaktır.
Varsayım 2: Bu, içinde balık bulunmayan yeni bir CO2 kurulumudur.
Varsayım 3: Gübreleme, su kolonuna düzenli dozlama yoluyla yapılacaktır.
Öncelikle bir alışveriş listesi. Gerekli ekipmanların bazıları zorunlu, bazıları ise belirtildiği gibi isteğe bağlıdır.
Akvaryum/Sehpa/Dolap.
Bu açık bir husus olsa da, genel olarak akvaryum boyutu seçerken dikey mesafesi (yüksekliği) daha kısa olan akvaryumların daha ergonomik olduğunu belirtmekte fayda var. Bitkili akvaryumların elle çok müdahale gerektirdiğini unutmayın. Bu, elinizi ve kolunuzu (hatta bazen ikisini birden) sık sık akvaryuma sokacağınız anlamına gelir. Hobicinin kolları uzun değilse, daha yüksek akvaryumlarda çalışmak daha zordur. Akvaryum hacmi arttıkça bu durum daha da kritik hale gelir. Akvaryum düzeneği, gür ve güzel kalması için gereken bakım miktarı göz önünde bulundurularak mümkün olduğunca ergonomik olmalıdır. Budama, su değişimi ve temizlik mümkün olduğunca kolaylaştırılmalıdır. Aynı hacme sahip iki akvaryum arasında seçim yaparken, mevcut alan veya fiyat gibi başka kriterler daha önemli olmadığı sürece, genellikle daha kısa olan akvaryumu daha yüksek olana tercih etmek daha iyi bir fikirdir. Bir muhafaza (dolap) içine yerleştirilecek bir akvaryum düşünülüyorsa, akvaryumun içine erişime öncelik verilmelidir.
Substrat (Zemin Malzemesi).
Bitkili bir akvaryumda hemen hemen her substrat işe yarar: kum, çakıl, kedi kumu veya daha pahalı "özel substrat". Özel bitki substratı için aşırı fiyatlar ödemenize gerek yoktur. Su bitkileri besinlerini esas olarak su kolonundan, bir miktar da substrattan alır. Bu durum özel substrat kullanımını engellemez; sadece varsayım 3 geçerliyse, özel substratlardan kaçınmanın maliyet avantajı sağladığı anlamına gelir. Bitkili akvaryumlar için kullanılan substratların çoğunun ortak bir özelliği vardır: bir tür kilden yapılmış olmalarıdır. Kil, toksinleri adsorbe edip tuttuğu ve böylece su kalitesinin korunmasına yardımcı olduğu için HER akvaryum için mükemmel bir substrattır. Kil ayrıca akvaryum suyundan besin maddelerini yakalayıp bitki köklerine aktarma yeteneğine de sahiptir. Kilin bu özel yeteneği her zaman değerlidir ancak zorunlu değildir. Ucuz kil ürünlerine örnek olarak kedi kumu, Molar Clay, Akadama veya fidanlıklarda bulunan hemen hemen her Bonsai substratı verilebilir. Pahalı zenginleştirilmiş (kil) substratlara örnek olarak ADA Aquasoil, Oliver Knott Naturesoil, Carribsea EcoComplete ve Seachem Flourite sayılabilir. Bir substratta görsel çekicilik kadar dokunsal his de önemlidir. Bu marka substratların yanı sıra piyasada, önemli toprak katkı maddeleri olarak aşırı fiyatlara satılan pek çok substrat "katkı maddesi" bulunur. Bunların tamamı tamamen gereksizdir ve sağlayabilecekleri her türlü fayda, çok daha düşük bir fiyata başka yollarla kolayca elde edilebilir.
Filtre.
Genel olarak "10X" kuralına mümkün olduğunca sadık kalmaya çalışırız. Bu, kullanılan filtre(ler) ve pompa(lar)ın, üreticilerinin belirttiği toplam debi (devir) değerinin, akvaryum hacminin saatte 10 katına eşit olması gerektiği anlamına gelir. Örneğin, 125 litrelik bir akvaryum için saatte 1250 litre debiye sahip bir filtre gerekir. Bu ilk bakışta abartılı görünse de, bitkiler geliştikçe akışı giderek daha fazla engelleme eğiliminde olacaklardır; bu da bitkilerin CO2 ve besin açısından yetersiz kalmasına yol açabilir. Yine, bu bir "pratik kural"dır. Saatte 6X veya 7X debi de işe yarayabilir, ancak 10X daha iyi sonuç verir. Her tür filtre kullanılabilir. Kanister filtreler popüler bir tercih olsa da, sump düzenekleri ve ıslak/kuru filtreler de mükemmel seçeneklerdir.
Filtre Malzemesi.
Filtre malzemesini aşırı miktarda kullanmamak en iyisidir. Çünkü filtrenin malzemeyle dolu olması, geniş bir malzeme yüzey alanına sahip olmaktan çok daha önemli olan filtre debisini kısıtlar. Fosfat gidericilerden kaçının. Aktif karbon, zeolit, Purigen, bioball, alfagrog ve benzerleri ölçülü miktarlarda kullanılabilir. Filtre kapasitesinin yalnızca %50'sini veya daha azını doldurun. Bitkiler de birer filtredir ve filtrelerden çok daha iyi bir iş çıkarır. Bitkilerin yapamadığı şey ise akış oluşturmak veya detritüs (atık) gidermektir.
CO2 gaz tüpü.
Pub tüpleri, CO2 yangın söndürücüleri, Sodastream, Paintball, Tek Kullanımlık Tüp veya herhangi bir endüstriyel gaz şirketinin (İngiliz BOC gibi) tüpleri de işe yarar. Bu tüpler, CO2 regülatörünün bağlanabileceği, tüpün boynuna monte edilmiş standart özellikte bir valf düzeneğiyle donatılmıştır. Boya tabancası tüpleri gibi özel tip tüpler bir adaptör gerektirir.
CO2 Regülatörü.
CO2 regülatörünün iki göstergesi olmalıdır. Regülatörün göstergelerinden biri tüpteki kalan (basınç) miktarını, diğeri ise akvaryuma verilen çıkış basıncını gösterir.
İğne Valf.
Bu valf, akvaryuma verilen gaz basıncının hassas şekilde kontrol edilmesini sağlar.
Regülatör Solenoidi.
Regülatör düzeneğine bağlı solenoid, gazın otomatik olarak açılıp kapanmasını sağlar. Bu isteğe bağlıdır ancak bir zamanlayıcıyla birlikte kullanıldığında pek çok sorunu çözer. Gazı her gün elle açıp kapatmak zorunda kalmak, solenoid kullanılarak kolayca önlenebilecek yorucu bir iştir.
Zamanlayıcılar.
Yine isteğe bağlı bir ekipman olsa da şiddetle tavsiye edilir. En az iki ayrı zamanlayıcı kullanılması önerilir. Zamanlayıcılardan biri Regülatör Solenoidine (madde 7) bağlanırken, diğer(ler)i aydınlatma için kullanılabilir. Dijital zamanlayıcılar genellikle analog zamanlayıcılardan daha iyi ve daha güvenilirdir.
Hortum.
CO2 için hava hattı hortumu kullanmaktan kaçının. Yalnızca özel olarak CO2 ile uyumlu malzemeden yapılmış hortum kullanın.
Kabarcık Sayacı.
İsteğe bağlı bir başka ekipman olsa da, akvaryuma enjekte edilen gaz miktarının görsel bir göstergesi olarak oldukça faydalıdır.
Drop Checker.
Akvaryumda çözünen CO2 miktarının bir miktar faydalı görsel göstergesini sağlayan, isteğe bağlı bir başka ekipmandır. "Drop checker" (damla kontrol cihazı) olarak adlandırılmasının nedeni, akvaryuma CO2 eklendikçe örnek sudaki pH'ın düşmesidir ("drop" İngilizcede düşmek anlamına gelir). Bu nedenle, su ve birkaç damla Bromotimol Mavisi pH indikatörüyle doldurulan bu cihaz, hobicinin pH'ın ne kadar "düştüğünü" "kontrol etmesini" sağlar.
4dKH su ve Bromotimol Mavisi. Bunlar Drop Checker'ın içinde kullanılır. KH değeri 4'e ayarlanmış damıtık su dışında başka bir su kullanmayın. Bu evde hazırlanabilir ancak son derece hassasiyet gerektirir. Satın almak çok daha kolaydır.
Filtre Çıkışı.
Bu, şık görünümlü bir "Lily Pipe" ya da daha az şık olan bir Spraybar olabilir. Bunlar, filtre çıkışının akvaryuma eşit şekilde dağıtılması açısından önemlidir. Hangisinin seçileceği estetik bir tercihtir.
CO2 Difüzörü.
Difüzörler pek çok şekil ve boyutta bulunur. İşlevleri, gazı çözerek sulu bir forma dönüştürmektir. Bu, akvaryumun içine yerleştirilen sade ve şık bir seramik disk olabileceği gibi, filtre çıkış hortumuna takılan harici bir cihaz da olabilir. Harici cihazlara, "akvaryum içi (In-tank)" cihazların aksine "Inline" denir. Büyük akvaryumlarda Inline atomizör genellikle akvaryum içi cihazlardan daha etkilidir.
Hardscape (Sert Dekor).
İsteğe bağlı bir başka grup. Bu tamamen estetikle ilgilidir; ancak yeni kesilmiş odun gibi malzemelerin yüzme eğiliminde olacağını ve bir süre boyunca su kolonuna tanen salarak renk değişimine yol açacağını belirtmekte fayda var.
Kavisli Cımbız.
Su bitkilerini substrata yerleştirmeyi kolaylaştıran ve el geri çekilirken bitkilerin yerinden çıkmasını önleyen isteğe bağlı bir ekipmandır.
Gübre.
Markalı sıvı gübreler pratik ve popüler olsa da genellikle fazla pahalıdır. Hepsi, az ya da çok, şu bileşenlerden oluşur: Potasyum Nitrat (KNO3), Potasyum Fosfat (KH2PO4), Üre, Amonyum Nitrat (HN4NO3), Demir, Magnezyum, Çinko, Manganez ve Bakır gibi iz elementler. Bu bileşenleri toptan fiyatlarla satın alarak maliyet tasarrufu sağlanabilir.
Aydınlatma.
Bu madde listenin sonuna kasıtlı olarak yerleştirilmiştir, çünkü bitkili akvaryumlarda ters giden pek çok şey, çoğu insanın bu maddeyi listesinin en başına koyup listedeki diğer maddelerin önemini göz ardı etmesinden kaynaklanır. Çoğu kişi, zaten sahip olduğu veya akvaryumla birlikte gelen aydınlatmayı "yükseltme" ihtiyacı hisseder. Bu genellikle büyük bir hatadır. Yüksek aydınlatma, alg patlamalarının ortaya çıkmasıyla doğrudan ilişkilidir; yani ışık yoğunluğu arttıkça alg patlamaları da artar. Yüksek aydınlatmadan kaçının ve neredeyse kesin olarak bitki sağlığında sorunlara yol açacak keyfi bir "WPG" değeri kullanma tavsiyelerini dikkate almayın. LED aydınlatma, T5 ve T8 lambalara popüler bir alternatiftir ancak pahalı ve güçlüdür. LED tercih edilirse, yoğunluğu kontrol edip azaltmak için bir dimmer (kısıcı) kullanılması önerilir.
Alışveriş listesindeki ürünleri temin ettikten sonra artık başlamaya hazırız. Her akvaryumda olduğu gibi, alt cam ile montaj yüzeyi arasına köpük/strafor veya başka esnek bir dolgu malzemesi yerleştirilmelidir (alt yüzeyi olmayan eski usul tel çerçeveli sehpalar hariç). Bu, alt camın su yükü nedeniyle herhangi bir kısıtlama olmadan bükülüp esnemesine olanak tanır. Cama esneme izni verilmezse, doldurulur doldurulmaz çatlayacaktır.
Substrat ve hardscape ekleme
Artık substrat istenen derinlikte eklenebilir. Maksimum bir derinlik sınırı yoktur; minimum derinlik ise kök tutma gereksinimlerine göre belirlenir. Yani substrat derinliğinin çok az olduğu alanlarda bir bitkiyi köklü tutmak zor olabilir. Hardscape yerleştirilebilir. Yeni/kuru odun kullanılıyorsa, suya doyana kadar haftalarca batık kalması için bir tür balast gerekebilir.
Bitkilendirme
Başlangıçta mümkün olduğunca çok su bitkisi bulundurmak en iyisidir. Daha gözde bitki türlerinin çoğu oldukça pahalıdır; ancak bunun yerine ucuz, daha az rağbet gören bitkiler kolayca kullanılıp sonradan çıkarılabilir. Bütçe kısıtlıysa, Egeria, Su Eğreltisi (Water Sprite), Hygrophila gibi hızlı büyüyen ucuz su bitkileri "yer tutucu" olarak kullanılmalıdır. Bunun nedeni, akvaryum bitkilerinin sedimandaki mikroorganizmalarla simbiyotik bir ilişki geliştirmesidir. Sediman, filtrasyon söz konusu olduğunda genellikle göz ardı edilen bir alandır; ancak akvaryumun kararlılığına ve suyun detoksifikasyonuna katkıda bulunan çok sayıda tür barındırır. Hızlı büyüyen bitkiler, sedimana nüfuz eden kök yapıları geliştirir. Ardından oksijen yapraklardan köklere taşınır ve gaz sedimana sızar. Bu oksijen, aerobik bakterileri besler ve oksijen açlığını, dolayısıyla anaerobik bakteri türlerinin gelişmesini önlemeye yardımcı olur.
Faydalı bakteriler
Bu aşamada, sedimanı ve filtre malzemesini başka bir akvaryum/filtreden alınan detritüsle aşılamak iyi bir fikirdir. Bunun nedeni, olgunlaşmış bitkili akvaryumların ve filtrelerin yüksek yoğunlukta istenen aerobik bakteri türleri barındırmasıdır. Herhangi bir yerel akvaryum mağazasında veya hobici arkadaşlarınızda bolca detritüs bulunur ve bunlar ücretsiz olarak temin edilebilir. "Özel" bakteri satın almaya gerek yoktur. Yakında bir orman, bahçe veya ev bitkisi varsa, vahşi bir bitkinin, bahçe bitkisinin veya ev bitkisinin köklerine yakın birkaç avuç toprak kazıp bunu akvaryum substratı ve filtre malzemesiyle karıştırmanız yeterlidir. Aynı bakteri türleri ücretsiz olarak elde edilmiş olur.
Bütçe kısıtlıysa, derin bir alanı doldurmak için tamamen sediman kullanmanın gerekli olmadığını unutmayın. Köpük bloklar gibi nesneler, alanları doldurmak veya hardscape montajı için platform oluşturmak amacıyla kullanılabilir ve ardından derin bir sediman izlenimi vermek için üzeri substratla kaplanabilir. Popüler bir yöntem, kadın naylon çoraplarını kedi kumuyla doldurmaktır. "Bacak" kısmı istenilen şekle sokularak platform olarak kullanılabilir. Eğimler, zamanla yer çekimi ve su akışı nedeniyle düzleşmemesi için istinat duvarı görevi gören basit plastik parçalarla yerinde tutulabilir.
Yerleştirilecek çok sayıda bitki varsa, elinizde suyla doldurulmuş bir sprey şişesi bulundurduğunuzdan emin olun. Nemli kalmaları için bitkileri düzenli aralıklarla spreyleyin; aksi takdirde kuruyup zarar görürler.
Genel olarak sedimanın arkada önden daha yüksek olacak şekilde eğimli olması daha iyidir. Eğimler soldan sağa doğru da yapılabilir. Bu, sahne su altında izlenirken görsel olarak "düzleşme" eğiliminde olacağından, düzenlemeye derinlik katar. Sahneye hacimli, karmaşık bir görünüm verecekleri ve aynı zamanda akışı/dağılımı engelleyecekleri için çok sayıda büyük ve kalın hardscape parçasından kaçının. Günümüzdeki eğilim, daha dramatik bir etki yaratan, ince ve hareketli kök odunlar kullanmaktır.
Uzun, hacimli veya hızlı büyüyen bitkiler arka plana dikilmelidir. Daha yavaş büyüyen bitkiler orta plana, daha küçük halı bitkileri ise ön plana yerleştirilmelidir (halı bitkilerinin bakımının kolay olmadığını ve bu nedenle CO2 enjeksiyonu gerekeceğini unutmayın). Daha iyi bir düzenleme etkisi için biraz kırmızı bitki eklemekte fayda vardır.
Yosunlar, Anubias ve eğrelti otları hardscape'e bağlanmalı veya yapıştırılmalıdır; ASLA sedimana yerleştirilmemelidir, aksi takdirde çürürler. Yüzeylere doğal olarak tutunan yosunlarla, standart misina ipin yanı sıra Jel Tipi Süper Yapıştırıcı da kullanılabilir. Büyük kayalar veya odunlar, yosunla kaplandığında her zaman daha ilgi çekici görünür.
Su zamanı
Hardscape yerleştirilip bitkiler dikildikten sonra akvaryum doldurulabilir. Yaygın bir taktik, bitkili yüzeyleri bolca buruşturulmuş gazete kağıdıyla örtmek ve substratın üzerine bir tabak yerleştirmektir. Gazete kağıdı, suyun bitkilere karşı hareketine bir tür amortisör görevi görerek bitkilerin yerinden çıkmasını önler. Substratı bozmamak için hortumla tabağın üzerine su doldurun. Bu, bulanıklığı en aza indirmeye de yardımcı olur. Doldurma işleminden sonra gazete kağıdını ve tabağı dikkatlice çıkarın.
Işıkları kapalı tutup bitkilerin ertesi güne kadar yerleşmesine izin vermek daha iyi olur. Suya batırılmak bitkiler için travmatiktir. Bir kara bitkisi olmaktan (fidanlıkta yetiştirildikleri hâl) bir su bitkisi olmaya uyum sağlamaları birkaç hafta sürer. Pek çok kişi yeni dikilmiş akvaryumu yoğun ışıkla adeta bombardımana tutar. Bitkiler ışığı düzgün şekilde kullanamaz ve bundan zarar görür. Uyum sağlamak için bitkilerin artık gaz alışverişi sorunuyla başa çıkması gerekir. İki önemli gaz CO2 ve Oksijendir. Işıklar kapalıyken, biraz deneme gerektiren bir sonraki adıma geçin. Bu işlem en iyi ışıklar KAPALIYKEN yapılır.
CO2 enjeksiyonu
Varsayım 2 doğruysa ve akvaryumda balık yoksa, ışıklar kapalıyken ve regülatör/iğne valf düzeneğinin dolu bir tüpe takılı olduğunu, tüm hortumların difüzöre bağlı olduğunu varsayarak, tüp valfini saat yönünün tersine çevirerek açın. 1'inci gösterge yüksek bir basınç gösterecektir. Ardından, kabarcık sayacında düzenli bir kabarcık akışı görülene kadar iğne valfini de saat yönünün tersine çevirerek açın. İkinci gösterge, 1 Bar veya 2 Bar gibi çok daha düşük bir basınç gösterecektir. Akvaryum suyunun pH'ını ölçün. Genel hedef, pH'ın 1 saat içinde yaklaşık 1 birim düşmesine neden olacak bir kabarcık hızına sahip olmaktır. Eğilimi belirlemek için pH'ı sık sık izlemeye devam edin. Bilgisayara yatkın hobiciler, eğilimi gösteren grafikler çizmek için MS Excel veya benzeri bir program kullanabilir. Enjeksiyon hızı sabitse, bir noktada pH dibe vuracak ve daha fazla düşmeyecektir. pH'ın 1 birim düşmesi ne kadar sürerse sürsün, gereken bu süreyi not edin. Bu süre, gazın ışıklar açılmadan ÖNCE ne kadar süre önceden açılması gerektiğini gösterir. Zamanlayıcınızı solenoid ve ışıklar için bu ölçüme göre ayarlayın.
Örneğin, seçilen kabarcık hızında pH'ın 1 birim düşmesinin 1,5 saat sürdüğünü varsayalım. Işıkların açılması için hedef saatinizin 08:00 olduğunu varsayalım. Bu durumda gaz solenoidinin zamanlayıcısı saat 06:30'da açılacak, ışıkların zamanlayıcısı ise saat 08:00'de devreye girecek şekilde ayarlanmalıdır. Saat 08:00'e gelindiğinde Drop Checker limon yeşili bir renkte olmalıdır.
Bu, hikâyenin sonu olmak zorunda değildir. pH'ı izlemeye devam edin. Enjeksiyon hızı fauna için fazla yüksek olabilir. pH, 1 birimlik hedeften çok daha fazla düşüyorsa, iğne valfin biraz kısılması ve daha düşük enjeksiyon hızını hesaba katacak şekilde zamanlayıcının ayarlanması gerekebilir (yani suyun gazla doyması için daha fazla süre tanımak amacıyla gazın daha erken açılması). Bu, ayrıntılara sıkı sıkıya dikkat edilmesini gerektiren yinelemeli bir süreçtir; çünkü CO2, çok yüksek miktarlarda dozlandığında fauna için toksiktir ve yetersiz dozlandığında ise bitkilerin açlık çekmesine yol açar.
1 pH birimlik düşüş hedefi de bir başka "pratik kural"dır. Her akvaryum farklıdır ve suyun alkaliliğine bağlı olarak daha fazla veya daha az bir düşüş gerekebilir. Yüksek alkalilikteki suda, büyük miktarda çözünmüş CO2, sudaki alkali tamponlar nedeniyle yalnızca küçük pH düşüşlerine neden olur. Yumuşak suda ise az miktarda çözünmüş CO2, büyük pH düşüşlerine yol açar. Bu nedenle alkali suda, düşüş çok büyükse CO2 aşırı dozlanabilirken; yumuşak suda pH düşüşü yeterince büyük değilse yetersiz dozlamak kolaydır.
Yaklaşık hedeflere ulaşılana kadar ışıkları açmayın. İnce ayar, sistem çalışırken de yapılabilir; ancak ışıklar açıkken bitki hem ışığa hem de CO2'ye tepki verdiğinden, bu durum sistemlerini bozabilir. Işıklar kapalıyken bitkiler bekleme modundadır ve gazdaki değişikliklerden etkilenmezler.
CO2 enjeksiyonu yapılan tüm akvaryumlar yüksek miktarda besine ihtiyaç duyar. Pek çok kişi, gübre eklemedikleri hâlde bitkilerinin iyi gittiğini öne sürerek bunun doğru olmadığını iddia eder. Bunun açıklaması, su kaynaklarının besin ürünleriyle zenginleştirilmiş olması ve/veya besinle güçlendirilmiş bir substrat kullanıyor olmalarıdır. Beslenme konusu ayrı bir rehberde ele alınmaktadır.
6-8 hafta geçene kadar akvaryuma balık eklenmemesi en iyisidir. Bu gecikmenin ilk nedeni, düşük bakteri yoğunluğu nedeniyle akvaryum kimyasının henüz kararlı olmaması ve balıkların hassas solungaçlarına zarar verebilecek toksik kimyasalların oluşmasıdır. Bu durum balıkları doğrudan öldürebilir veya onlara zarar vererek gelecekte ani değişikliklere karşı toleranslarını önemli ölçüde azaltabilir; bu da görünürde bilinmeyen nedenlerle ileride ölmelerine yol açabilir. Sabır burada anahtardır.
Yüksek teknolojili akvaryumlar, CO2 desteksiz akvaryumlara göre çok daha fazla temizlik ve su değişimi gerektirir. Bitkiler, yapraklarından sızan yağlar, proteinler ve karbonhidratlar gibi büyük miktarlarda organik atık üretir. Bu organik atık ürünler hem bitkiler hem de balıklar için suyu zehirler. Yetersiz su değişimi uygulamaları genellikle, alg patlaması olasılığının artması da dâhil olmak üzere, genel akvaryum sağlığında yavaş bir kötüleşmeyle sonuçlanır.
İlk 6-8 hafta boyunca, haftada 2 veya hatta 3 kez %50 (veya daha fazla) su değişimi yapılması önerilir. Bundan sonra haftada bir kez yapılan %50 (veya daha fazla) su değişimi yeterlidir.
Akvaryum birden fazla ışık setiyle aydınlatılıyorsa, ilk 6-8 hafta boyunca ışığın %50'sinin kapalı tutulması önerilir. Bundan sonra, planlanan saatte ışıkların %50'sini açın ve birkaç saat sonra kalan ışıkları da açın.
Akış/dağılım yollarını açık tutmak ve daha gür bir büyümeyi teşvik etmek için budama düzenli olarak yapılmalıdır. Akvaryum olgunlaştıkça daha yoğun budama gerekecektir.
Ucuz, istenmeyen akvaryum bitkileri kullanıldıysa, bunlar yaklaşık 6-8 hafta sonra çıkarılıp daha gözde bitkilerle değiştirilebilir. Bitkileri kökünden sökerken veya substratı temizlerken, bu işlemin hemen ardından her zaman büyük bir su değişimi yapılmalıdır. Sediman, toksik Azot bileşiklerinin biriktiği bir yerdir ve rahatsız edilen sediman bu bileşikleri su kolonuna savurarak bitkili akvaryumunuzda alg patlamalarını tetikleyebilir.
Paylaş:
Damla Kontrol Cihazları Hakkında Bilmeniz Gereken 7 Şey